Friday, March 11, 2016

من چه زیبا دیدمی - قسمت اول

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم ز كنج گاهواره ديدمى

ذكر حق را در كنار رازهاى اين جهان
بهترين بانوان هر دو عالم ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم ميان پنج تن شش بودمى

مادرم را ام جدم بهترين اين جهان
يك پدر را در كنار دو برادر ديدمى

هر دو كودك را بروى شانه هاى آن نبى
سرورانى بر جوانان جنان را ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم كسا و نور حق را ديدمى

سر حق را مام خود را، من به زير آن كسا
هم ابوها هم بنوها، همسرش را ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم به بستر جد خود را ديدمى

مادرم غمگين و گريان در كنار آن پدر
خنده اش را من پس از آن گريه هايش ديدمى

مردم نا اهل در فكر حكومت بعد از او
من پدر را سوگوار در كفن و دفنش ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم درِ خانه در آتش ديدمى

راست قامت مادرم را در دفاع از امامش
ريسمانى را به گردن باب خود را چون اسيرى ديدمى

مادرم را غوطه ور در خون خود بيهوش
كظم غيض بى بديل باب خود را ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم شبانه دفن مادر ديدمى

شستوشوى ياس پيغمبر بدست آن پدر
بغض نا تركيده آن دو برادر ديدمى

در غم هجران آن ياس كبود، نور وجود
صبر بى حد پدر را من چه اندك ديدمى

گر چه من زينت بدم از بهر آن يكتا پدر
همچو مادر بعد از او ام ابيها گشتمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم پدر مظلوم عالم ديدمى

استخوان در حلق و چشمش پر ز تيغ
حفظ دين را با سكوتى پر حماسه ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم پدر در جمع مردم ديدمى

مردمان از بهر دنيا در پى آن بوتراب
او بفكر آخرت از بهر مردم ديدمى

رهبرى مسلمين در دست آن شير خدا
من از پس سوء القضا حسن القضا را ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم كه قرآن بر سر نى ديدمى

حيله و تزوير دشمن در هياهوى نبرد
همرهان سست ايمان كم تعقل ديدمى

پس توگويى من پدر را بار ديگر در اسارت
با طنابى از حماقتهاى مردم ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم سحرگاهان به كوفه ديدمى

آن منادى در سحرگه با ندايى جان گداز
من پس از آن، آن پدر را با چه حالى ديدمى

آن منادى حرف قتل مرتضى مى زد چرا
غرق خون فرق سر من آن پدر را ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم كه صلح سبط اكبر ديدمى

از براى حفظ دينِ حق بمانند پدر
هم درايت هم كه صبر آن برادر ديدمى

لحظه اى را از ميان لحظه هاى اين جهان
من بياد آرم برادر را به بالين شهادت ديدمى

زهرى از تزوير و كينه هم طمع در جان او
پاره هايى از جگر در تشت خون من ديدمى

گرچه بار اين مصيبت بس گران بود از برايم
آن حسينم را كنارم هم غم خود ديدمى