حب وطن

بسم الله الرحمن الرحیم

چیست این "حب وطن" در دین ما؟

گفت پیغمبر که از  ایمان ما

این وطن مصر و عراق و شام نیست

این وطن شهریست کان را نام نیست

(شیخ بهایی)

آنقدر در شهر تن ماندی اسیر

 کان وطن، یکباره رفتت از ضمیر

(شیخ بهایی)

 مُوطِن جان شهر بی نام خداست

نی به شهر این هوا و آن هواست

مُوطِن جان شهر عشق کبریاست

نی به شهر عجب و کبر و هر ریاست

رو بتاب از جسم و جان را شاد کن

 موطن اصلی خود را یاد کن
(شیخ بهایی)

هرکسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش
(مولوی)

ما جدا از مُوطِن خود تا به کی

باز جو آن روزگار وصل  نی

همچنین گفت آن حسین ثار خدا

قبلِ حرکت در مسیر کربلا

آنکه خواهد راهی این ره شود

 پس مُوَطّن در لقای حق شود

(1)

آنکه او جانش وطن در غیر اوست

آن حسین را او نباشد یاور و همراه و دوست

(1)   اشاره به فرمایش سید الشهدا علیه السلام قبل از خروج از مکه به سمت کوفه

مَنْ كانَ باذِلا فينا مُهْجَتَهُ، وَ مُوَطِّناً عَلى لِقاءِ اللّهِ نَفْسَهُ فَلْيَرْحَلْ مَعَنا فَاِنَّنِي راحِلٌ مُصْبِحاً اِنْ شاءَ اللّهُ تَعالى