Friday, September 2, 2011

نیایش-2


الهام گرفته شده از دعای ابوحمزه ثمالی
قسمت دوم


وَاَنَّ الرّاحِلَ اِلَيكَ قَريبُ الْمَسافَةِ
وَاَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ اِلاّ اَنْ تَحْجُبَهُمُ الاْعمالُ دوُنَكَ
وَقَدْ قَصَدْتُ اِلَيكَ بِطَلِبَتي وَتَوَجَّهْتُ اِلَيكَ بِحاجَتي
وَجَعَلْتُ بِكَ اسْتِغاثَتي وَبِدُعآئِكَ تَوَسُّلي مِنْ غَيرِ اسْتِحْقاِ لاِسْتِماعِكَ مِنّي وَلاَ اسْتيجاب لِعَفْوِكَ عَنّي
بَلْ لِثِقَتي بِكَرَمِكَ وَسُكوُني اِلي صِدْقِ وَعْدِكَ
وَلَجَائ اِلي الاْيمانِ بِتَوْحيدِكَ وَيقيني بِمَعْرِفَتِكَ مِنّي اَنْ لا رَبَّ لي غَيرُكَ
وَلا اِلـهَ اِلاّ اَنْتَ وَحْدَكَ لا شَريكَ لَكَ
آنكه قصد ره تو كرد ز غير تو حذر كرد
ره او دور نباشد او به نزديك سفر كرد 

تو ز لطفت نكنى هيچ زما روى نهان
كرده هامان بكند روى تو از ما پنهان

قصد كويت را بكردم به نياز و طلبم 
روى من سوى تو گرديد از براى حاجتم

داد خود راببرم در بر تو رب سميعم
به دعايم به كه نزديك شوم من به حبیبم

نه كه من لايق آنم كه كنى گوش به حرفم
كى سزاوار بگشتم كه كنى عفو گناهم

وليكن ، كرم ولطف تو باشد تكيه من
وعده هايت را صداقت هست تسكين دل من

بوَد اين همى پناهم كه تو را يكتا بدانم 
و ز غيرت از برايم رب ديگرى نخوانم

و نباشد غير آن خالق يكتا خدايى
و شريكى را نشايد برِ اين چنين الاهى

اَللّـهُمَّ اَنْتَ الْقائِلُ وَقَوْلُكَ حَقٌّ وَوَعْدُكَ صِدْقٌ وَاسْئَلوُا اللهَ مِنْ فَضْلِهِ اِنَ اللهَ كانَ بِكُمْ رَحيماً
وَلَيسَ مِنْ صِفاتِكَ يا سَيدي اَنْ تَاْمُرَ بِالسُّؤالِ وَتَمْنَعَ الْعَطِيةَ
وَاَنْتَ الْمَنّانُ بِالْعَطِياتِ عَلي اَهْلِ مَمْلَكَتِكَ وَالْعائِدُ عَلَيهِمْ بِتَحَنُّنِ رَاْفَتِكَ
تو خودت به ما بگفتى و بوَد حرف تو راست
كه ز فضل تو بخواهيم ، علم عالَم را توراست

و نباشد اى خدايم از برايت اين رويه
كه كنى امر به خواهش و كنى منع عطيه

و تويى منان بخشنده عطاها بكنى بنده
پناهش بدهى هر دم به ان لطف فزاينده

اِلـهي رَبَّيتَني في نِعَمِكَ وَاِحْسانِكَ صَغيراً وَنَوَّهْتَ بِاسْمي كَبيراً
فَيامَنْ رَبّاني فِي الدُّنْيا بِاِحْسانِهِ وَتَفَضُّلِهِ وَنِعَمِهِ وَاَشارَ لي فِي الاْخِرَةِ اِلي عَفْوِهِ وَكَرَمِهِ
مَعْرِفَتي يا مَوْلاي دَليلي عَلَيكَ وَحُبّي لَكَ شَفيعي اِلَيكَ
وَاَنـَا واثِقٌ مِنْ دَليلي بِدَلالَتِكَ وَساكِنٌ مِنْ شَفيعي اِلي شَفاعَتِكَ
 
تو پروردى مرا با لطف وانعام ز آغاز
نكو نامم بكردى در بزرگى وسرافراز

تو بدنيا اى خدايم پرورش دادى مرا
تو به احسان و به فضل و هم به انعامت مرا

تو ز عقبى پس اشارت به كرم كردى و عفو
كه ببخشى از برايم هر گناه و هر چه سهو

معرفتْ مرا بباشد رهنمايم سوى تو
و شفيع من همى شد مهر من بروى تو

**چو خود تو ره نمودى تكيه ام اين رهنما شد
**در شفاعت اين شفيعم مايه تسكين دل شد

اَدْعوُكَ يا سَيدي بِلِسان قَدْ اَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ اُناجيكَ بِقَلْب قَدْ اَوْبَقَهُ جُرْمُهُ
اَدْعوُكَ يا رَبِّ راهِباً راغِباً راجِياً خآئِفاً اِذا رَاَيتُ مَوْلاي ذُنوُبي فَزِعْتُ وَاِذا رَاَيتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ
فَاِنْ عَفَوْتَ فَخَيرُ راحِم وَاِنْ عَذَّبْتَ فَغَيرُ ظالِم
حُجَّتي يا اَللهُ في جُرْاَتي عَلي مَسْئَلَتِكَ مَعَ اِتْياني ما تَكْرَهُ جُودُكَ وَكَرَمُكَ
وَعُدَّتي في شِدَّتي مَعَ قِلَّةِ حَيائي رَاْفَتُكَ وَرَحْمَتُكَ
وَقَدْ رَجَوْتُ اَنْ لا تَخيبَ بَينَ ذَينِ وَذَينِ مُنْيتي فَحَقِّقْ رَجآئي وَاسْمَعْ دُعآئي
يا خَيرَ مَنْ دَعاهُ داع وَاَفْضَلَ مَنْ رَجاهُ راج
دعايم با زبانى كو بشد گنگ از گناهش
مناجاتم به قلبى كو بشد مرده ز جرمش

نظرم در گنهم شد اى خدا فزع بكردم
چون بديدم كرمت را پس بدان طمع بكردم

تو نمايى ار مرا عفو اين ز رحم و مهر توست
به عذابم ار بگيرى آن ز عدل ، نى ظلم توست

من كه آلوده اعمال قبيحم چه كنم
باچه رويى اى خدايم ز تو در خواست كنم

رو سياهم آنچه دادم جرأت خواهش چه بود؟
كرم و جود تو جرأت به دل اين بنده بود

گنهکارم حياام کو که در هنگام سختی
ز مهر و مرحمت تنها پناهم ، هم تو هستی

چنين است حال و روزم، مشکن تو آرزویم
تو بر آور هر امیدم ، بشنو هم اين دعايم

اين تويی بهتر ز هر کس که دعا برند بر او
و تويی برتر ز هر کس که رود اميدِ بر او

No comments:

Post a Comment