صله

نه ديده بگيرد صله بهر اين نظم نه لبخند او

مگر آنكه باشد ز دستى كه اين شعر بود بهر او

بود اين سخن از براى خدا هم رسولش

خدا و رسول و همه اهل بيت طهورش

خدايا به حق بتول و بحق ابوها

بحق بتول و علي بعلها هم بنوها

بفرما قبول اين سخن را ز ما از كرامت

عطا كن تو بر شعر ما هم به فضلت حلاوت